That’s What Friends Are For

Ik denk terug aan een gesprek dat ik begin juli op mijn dakterras had met mijn beste vriendje Michel. Net die week was ik door oververmoeidheid en spanningsverschijnselen ziek van kantoor naar huis gegaan. “Het gaat niet helemaal lekker met je hè Es?” vroeg Michel. “Je stem trilt, je ziet er uit als een spook en je verhalen klinken niet echt positief”. Waarop ik zei: “Mies, het lichtje is uit, meestal wijst mijn gevoel mij wel de weg maar zoals ik al zei; dat lichtje is uit. Ik weet niet meer wat ik moet doen, ik ben moe. Ongetwijfeld is er iets positiefs aan deze situatie maar het interesseert me op dit moment vrij weinig”.

En zo begonnen we een interessant gesprek over een van onze favoriete onderwerpen ‘Het leven’.        “Weet je Es”, zei Michel. “Kan jij je nog die periode herinneren dat ik werkeloos was?” “Ja, dat was voor jou ook echt een A-relaxte periode, dat weet ik nog wel.” “Ja Es, dat was inderdaad een klote periode en het voelde precies zoals op andere vervelende momenten en herinneringen uit mijn leven. Maar weet je wat toen wel het onderscheid maakte dat nu ook voor jou geldt?”

Waarop ik enigszins opgewekt reageerde: “Het verbaast je misschien, maar daar heb ik dus al wel over nagedacht. Ik heb mezelf de vraag gesteld: Wat is het positieve aan deze gevoelsmatig negatieve situatie?”  “En wat is je conclusie?”,vroeg Michel. “Nou…  in tegenstelling tot andere events in mijn leven zoals de scheiding van mijn ouders, het feit dat ik enig kind ben, opa’s en oma’s die overlijden en dat soort fratsen, is dit wel een situatie die ik helemaal zelf gecreëerd heb, zelf heb veroorzaakt, waar ik zelf verantwoordelijk voor ben.”

Waarop Michel zegt: “JUIST,  is het niet fantastisch? Geen vervelend gevoel waar je niets aan kunt doen, maar een rotgevoel dat JIJ hebt georganiseerd voor jezelf en dus ook zelf weer kunt oplossen. JIJ bent je eigen sleutel naar succes, beter kan je het eigenlijk niet hebben toch?”

FacebooktwitterlinkedinmailFacebooktwitterlinkedinmail

Leave a Reply